- Երբ երիտասարդ էի, սիրում էի նավարկել լճի վրա և ժամերով մնալ այնտեղ։ Մի օր փակ աչքերով նավակի մեջ նստած մեդիտացիա էի անում։ Գեղեցիկ գիշեր էր։ Սակայն այդ պահին ինչ-որ մի ուրիշ նավակ մոտեցավ և հարվածեց իմ նավակին: Հարվածն այնքան ուժեղ էր, որ ես ընկա ջրի մեջ։ Զայրացա, լողալով մոտեցա անծանոթ նավակին և ուզեցի հայհոյել նավակի տիրոջը, սակայն այն դատարկ էր։ Չկար մեկը, որի վրա կարողանայի թափել բարկությունս, այդ իսկ պատճառով ետ վերադարձա, նստեցի նավակիս մեջ և սկսեցի կողքից դիտարկել իմ հոգեվիճակը։ Այդ գիշեր ես ինձ ավելի լավ սկսեցի հասկանալ։ Այդ օրվանից սկսաց, երբ ինչ- որ մեկը փորձում է ինձ բարկացնել, ես միշտ մտածում եմ, որ վերջինս դատարկ նավակ է և հանգստություն եմ գտնում իմ մեջ, - պատմում էր Լին Չինը։
No comments:
Post a Comment